Ganito kabagal ang ilang segundo bago magunaw ang daigdig.
Aalon ang alak sa basong hawak, at mauunawaan ko sa wakas na walang gaspang na nalalabi sa mga kamay na hindi sanay sa bubog. Dama ko ang pawis ng yelo sa malalalim na guhit ng palad na minsang pinamuhatan ng kapalaran.
