panoorin mong lumalim ang dagat
magbilang ka ng mga patlang na pupuno sa paghihintay
balutin mo ng panyo ang hangin ng tanghali,
hanggang sumuko ang araw sa ulan
walang paghuhunos sa oras na lumipas,
at sa mga oras na darating o lilikhain
ngunit isipin mo ring kapag sinukob ka
ng mga alon ng sarili mong kalungkutan,
maalala niya kayang hanapin ang iyong mga labi?
the persistence of being earnest
-
Sometimes I swear it is easy to just give up whenever the universe is
sending me signals that it doesn’t care about what I’m trying my best to
accomplish—m...